Αν δεν μάθουμε να αλλάζουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε, δεν θα μπορέσουμε να λύνουμε τα προβλήματα που δημιουργούμε, εξαιτίας του τρόπου που σκεφτόμαστε

Στα τμήματα Β3 και Α4 έγιναν δράσεις από την μαθηματικό Ειδικής Αγωγής Κουζούλογου Γαρυφαλιά και την κοινωνική λειτουργό Καλλιόπη Πλουμάκη, για την ευαισθητοποίηση των μαθητών έναντι του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Μέσω του καταιγισμού ιδεών (brainstorming), καταγράφηκαν στον πίνακα λέξεις που αφορούν τον σχολικό εκφοβισμό. Με αφορμή αυτές τις λέξεις περιγράφηκε το πως νιώθει ένα παιδί που εκφοβίζεται και προβλήθηκε μια ταινία μικρού μήκους, όπου εκτυλίσσεται η υπόθεση και αφηγητής είναι το παιδί που δέχεται την βία. Στη συνέχεια προβλήθηκε η ιστορία από άλλες οπτικές γωνίες και με όλες τις πιθανές επιλογές που έχουν οι εμπλεκόμενοι, ενώ αναπτύχθηκε συζήτηση με όλους τους προβληματισμούς που τέθηκαν.
Μέσα από την συζήτηση οι μαθητές διέκριναν πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των παρατηρητών και πώς οι παρατηρητές μπορούν με τη συμπεριφορά τους να αντιστρέψουν τους όρους και να ισορροπήσουν μια  τέτοια κατάσταση. Στην πορεία, ακολούθησε ένα παιχνίδι ρόλων και δυναμοποίηση (ζωντάνεμα) παγωμένης εικόνας. Τρεις μαθητές ανέλαβαν το ρόλο του παιδιού που εκφοβίζεται, του παιδιού που εκφοβίζει και του παιδιού που παρατηρεί το συμβάν. Κάθε μαθητής της τάξης έδινε φωνή σε έναν από τους παραπάνω ρόλους, μιλώντας σε α πρόσωπο και ενεστωτικό χρόνο, αποκαλύπτοντας τις σκέψεις τους και τις βαθύτερες ανησυχίες τους. Αφού, καταγράφηκαν όλες οι σκέψεις στον πίνακα, με ένα σινιάλο του εκπαιδευτικού ζωντάνεψε πάλι η σκηνή, αλλά αυτή τη φορά δράση ανέλαβαν οι τρεις μαθητές που είχαν σηκωθεί αρχικά.
Συμπερασματικά, δίνοντας στα παιδιά τη δυνατότητα μέσα από το παιχνίδι ρόλων να διαχειριστούν αντίστοιχες καταστάσεις, τα προετοιμάζουμε και τα ενδυναμώνουμε, ώστε να δράσουν θετικά σε αντίστοιχα περιστατικά.

elEL