13o Γυμνάσιο  Ηρακλείου            Η Ρ Α Κ Λ Ε Ι Ω Τ Ε Σ   Δ Η Μ Ι Ο Υ Ρ Γ Ο Ι       Κεντρική  Σελίδα

 

       
 

 Δημήτριος  Σαριδάκης - Dimitris  Saridakis

 
   

Βιογραφικό - Biography

Έγραψαν  για το έργο του - It was written about his work

Έργα   -  His  work

 
     

 

     Βιογραφικό

 

                                              ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ .ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ   1912 -1977

Γεννήθηκε στην Κασταμονίτσα Ηρακλείου Κρήτης το 1912. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές και την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, εγγράφεται στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών όπου φοιτά από το 1937 έως και την κήρυξη του πολέμου. Σπούδασε σχέδιο, χρώμα, ύπαιθρο αντίστοιχα κοντά στους καθηγητές  Π. Μαθιόπουλο, Σπύρο Βικάτο, Επ. Θωμόπουλο με άριστες επιδόσεις. Αποφοίτησε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, 1945, έχοντας παρακολουθήσει τον πλήρη κύκλο των εργαστηριακών και θεωρητικών διδασκόμενων μαθημάτων.

Το ζωγραφικό του έργο με καταβολές που άπτονταν ενός ακαδημαϊκού ιδεαλισμού και που οφειλόταν στην επενέργεια της Σχολής του Μονάχου στο συγκεκριμένο σπουδαστικό πλαίσιο της εποχής, είναι από πλευράς δομής κλασσικό. Όμως η δυναμική προβολή του χρώματος και η αμεσότητα της γραφής υλοποιεί το θέμα προεκτείνοντας το σε λυρικές εξεικονίσεις. 'Έτσι το σύνολο του έργου του αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της μεσοπολεμικής και πρώιμης μεταπολεμικής ζωγραφικής που εκφράζει το αποτέλεσμά της σε σχέση με το ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο των μεταϊμπρεσιονιστικών κινημάτων των αρχών του αιώνα.

Από το 1954 και μετά και μέσα στη γενικότερη τάση που χαρακτήριζε τους καλλιτεχνικούς, πνευματικούς και επιστημονικούς κύκλους της εποχής να αναζητούν τις αμιγώς ελληνικές αρχές στην λαϊκή, προεπαναστατική και Ορθόδοξη Βυζαντινή Τέχνη, εγκαθίσταται στο Ηράκλειο και εμπνεόμενος από τα κλασσικά πρότυπα της Κρητικής Σχολής επιδίδεται στην Ορθόδοξη Βυζαντινή Τέχνη.

Γρήγορος και σίγουρος κατά την πορεία της εκτέλεσης του έργου, καλλιεργώντας συγχρόνως το δικό του προσωπικό ύφος, άφησε  έως το θάνατο του το 1977, έργο αξιόλογο, τεράστιο σε όγκο και ποιότητα.

Το έργο του Δ. Σαριδάκη είναι εν πολλοίς πρωτότυπο, ρωμαλέο, στέρεο και επιβλητικό στη μορφή, διακρίνεται για την καθαρότητα του χρώματος και τη σχεδιαστική του ακρίβεια, σεμνό στο ύφος αναδίδει αγνότητα και στοχασμό.

                                                                                                              Λ.Χ Ουσταμπασίδης

                                                                                                                                    Αρχή της σελίδας

 

   

                                                              Dimitris G. Saridakis 1912-1977

 

 Dimitris Saridakis was born in Kastamonitsa, Iraklion, Crete in 1912. Following high school years and the completion of military service he enters the School of Fine Arts in Athens where he studies from 1937 until the break of World War II. He learns drawing, color   and landscape painting under the guidance of professors   P. Mathiopoulos, S. Vicatos and E. Thomopoulos with remarkable results. After following the complete program of practical and theoretical teachings he graduates in 1945.  

 His painting, classical in its structure, has its roots on an academic idealism due to the influence of the Munich School and the particular teaching framework of the School of Fine Arts. However the dynamic intrusion of  color and the immediacy of his personal way of  painting materialized his subjects by projecting them into lyrical representations. The body of his early work, in exhibition here, constitutes a representative example of the mid- and post-war Greek painting. Its results are to be considered and praised in regards to the European frame of post-impressionist   European movements of the early 20th century.

In 1954 he begins living in Iraklion. He consecrates his painting career in the Orthodox Byzantine Painting inspired by the prototypes and the idiom of the "Cretan School". This decision has to be considered under the light of a contemporary "retour :ϋ l'ordre" movement initiated by artists, intellectuals and scientific circles in Greece. Their interest focused on purely Greek values which were considered to be inherent in the 15th to 18th century post-Byzantine icon painting and folk art.

Being fast and steady in the execution of his work, cultivating in the same time his own personal style, D. Saridakis has left us with a very important body of work both in quality and quantity. His painting is in many ways original, courageous, and imposing in its expression. It's distinguished by the clarity of color and its drawing precision. Its humble style brings forth a sense of purity and thoughtfulness.

                                                                                                                L. X. Oustabasides

                                                                                                                                     Αρχή της σελίδας

 

 
                                                          Κριτική για το έργο του.      

Ο Δημήτρης Σαριδάκης με τα δείγματα της ζωγραφικής που μας άφησε τεκμηριώνει την συνέπεια με την οποία υπηρέτησε τη νεοελληνική τέχνη στα δύσκολα χρόνια λίγο πριν και περισσότερο μετά τον πόλεμο.

Εξήντα χρόνια μετά, τα έργα αυτά αντέχουν και αντέχουν γιατί είναι φορείς αλήθειας, δηλαδή της αγωνίας και των χειρισμών του νέου τότε ζωγράφου να τοποθετηθεί μέσα από το έργο του, με τα συστατικά προβλήματα της δουλειάς του απέναντι στα πράγματα, στις πραγματικότητες.

Οι λίγες σπουδές της σχολής που διασώθηκαν, η σειρά με τα πορτραίτα, τα μετέπειτα τοπία του, αποτελούν εμπράγματες μαρτυρίες και ομολογίες πίστης στην υπόθεση της ζωγραφικής.

Από τα πρώτα χρόνια των σπουδών του (1937- 1940) αναγνωρίζουμε ένα ιδιαίτερα προικισμένο καλλιτέχνη που απαντάει με επάρκεια στα ακαδημαϊκά πλαίσια της Σχολής Καλών Τεχνών .

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, θα φανεί έντονα στο έργο του η τάση προς την εκφραστική αυτοτέλεια. Το χρώμα -στη σειρά των τοπίων του -θα λειτουργήσει ως κυρίαρχο εκφραστικό και συγκινησιακό στοιχείο, δυναμικός φορέας μιας διαδικασίας απελευθέρωσης του έργου από τις δεσμεύσεις της εικονογραφίας και της ηθογραφίας.

Η χρωματική ερμηνεία μέσα από την αμεσότητα της γραφής (δηλαδή τον τρόπο σχεδίασης μέσω του χρώματος) θα τον οδηγήσουν συχνά σε ερμηνευτικές διαστάσεις στην οργάνωση της εικόνας πέραν από την ίδια την εικονογραφία.

Για μένα είναι στ' αλήθεια μια ευκαιρία να κοιτάξει κανείς στο έργο του, εντός αλλά και πέραν της δικής του αλήθειας, μιας και το έργο του εντάσσεται και καταγράφει με επάρκεια, το ευρύτερο εικαστικό τοπίο της τέχνης μας στα χρόνια εκείνα. Πόσο ήταν έτοιμη η μεταπολεμική Ελλάδα να υποδεχτεί τους νέους έντεχνους ζωγράφους της;

Κοιτάζοντας τη διαδρομή και το έργο του Δημήτρη Σαριδάκη, τις "επιλογές" και τις τροπές των πραγμάτων, αντιλαμβανόμαστε στις δύο περιόδους του (την ζωγραφική και την αγιογραφία) τις βασικές κατευθύνσεις που ακολουθούσε η νεοελληνική τέχνη γενικότερα. Δυτική εικαστική παιδεία
 ( στο μέτρο που μπορούσε να προσφέρει η Σχολή Καλών Τεχνών και να συντηρήσει η κοινωνία μας) και το πρόβλημα της δικής μας ορθόδοξης παράδοσης.

"Έχω την αίσθηση ότι η νεώτερη Ελλάδα ( εμείς δηλαδή), δεν αντέχει το γεγονός της ίδιας της ύπαρξης της. Οι συνθήκες; οι ιστορικές, κοινωνικές, πολιτικές ανακολουθίες μας; οι πολιτισμικές και βιωματικές διαστρωματώσεις μας;

Η τέχνη μας παραμένει έγκλειστη στον εαυτό της.

Βέβαια η τέχνη φαίνεται να έγινε -και ίσως εξακολουθεί να γίνεται -ερήμην των πάντων στον τόπο μας. Δηλαδή ερήμην της πραγματικότητας, αντλώντας μόνο από το πείσμα και την πίστη εκείνων που ετάχθησαν  σ' αυτήν την υπόθεση και αυτοί είναι πάντα οι ικανότεροι.

Το ερώτημα για τότε και ακόμα για σήμερα είναι αρκεί αυτό το πείσμα; Μπορεί ο καλλιτέχνης από μόνος του να υποκαταστήσει την έλλειψη μιας κοινωνικής δυναμικής η οποία σε τελευταία ανάλυση μας καθορίζει.

Μετά το 1957 ο Δημήτρης Σαριδάκης επιστρέφει. Επιστρέφει στην γενέτειρα του την Κρήτη, επιστρέφει και στην δική μας παράδοση. Στα χρόνια αυτά θα αφοσιωθεί συστηματικά στο αγιογραφικό του έργο. Σ' αυτή την περίοδο θα φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο της δουλειάς του. "Έχει καταθέσει σ' αυτή όλο το ταλέντο, την καλλιτεχνική ευαισθησία, την εικαστική του παιδεία και περιπέτεια που προηγήθηκε.

Ο Δημήτρης Σαριδάκης άφησε πίσω του ένα αγιογραφικό έργο πραγματικά υποδειγματικό, με ζωγραφική ενάργεια, ζωντανό διάλογο του ζωγράφου με τα πρότυπα και τους δασκάλους της βυζαντινής τέχνης.

 

                                                                          Αθήνα  Δεκέμβρης   98

                                                                   Γιώργος  Χαρβαλιάς Ζωγράφος

                                            Επίκουρος καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας

 

                                                                                                                                      Αρχή της σελίδας

                   

DIMITRIOS SARIDAKIS, 1912 -77

The tokens of the work that Dimitrios Saridakis has left us, can undoubtedly verify the punctuality with which he served the Modern Greek Art before and after the war   .

Still sixty years later these works endure, for they bare the truth. They are the agonizing efforts of the young, then, painter to confront, through his work, the reality of his time. The few studies saved, done by Dimitrios Saridakis during the school years, a series of portraits and a later one of landscapes are the undoubtless  witness and oath of faith of the artist to the Art of painting.

Since the first years of his studies (1937-1940) one can identify an especially gifted artist who meets successfully the academic demands of the Athens School of Fine Arts.

By the completion of his studies, Dimitrios Saridakis's  tendency towards expressional independence will show clear in his work.

The colour -in the landscape series -functions as the dominant expressional and emotional elements, a forceful means of a liberating procedure from the limitations of the picturesque painting.

The function of colour as the means for design (that is designing  through colour) will lead him to organize the paint further far from picturesque painting.

For me is also an opportunity to look at Dimitrios Saridakis's work as a representative work of this time.

To what extend was Greece just after the second   World War, prepared to welcome the new skilled painters?

In Dimmitrios Saridakis's work -both painting and icon painting -, we become aware of the main axes of modern Greek painting, which are on the one hand the western education and on the other the given orthodox culture.

I have the feeling, that modern  Greece -that is us -cannot endure the fact of it's -our -own existence.

Are the conditions to blame  the historical, social and political contradictions, or the cultural and historical influences?

Still our art remains introvert.

It seems, in our country, Art happened and still happens apart from everything Art happens against reality, nourished only by the obstinacy and faith of those who devoted themselves to it  and these are always the most efficient.

The question is if this obstinacy is enough. Can an artist by himself substitute for the lack of the social dynamic, which lack finally defines our society as a whole .

By the end of 1957 Dimitios Saridakis comes back. He comes back to his birthplace Crete, comes back to our tradition. In those years he devoted himself to Byzantine icons painting. During that period he reached the highest level of his work. To that, he invested all of his talent, the artist's sensitivity, all artistic exploration and experience he has treasured since then.

Dimitrios Saridakis has left to us an exemplary work on Byzantine painting, full of vividness, a real artist's interchange with the prototypes and the masters of Byzantine art.

                          George Harvalias Assistant professor Athens School of Fine Arts

                                                                                                                                   Αρχή της σελίδας

                           

    Έργα -His  work

 

Πρωσοπογραφία (η μητέρα του καλλιτέχνη) ,κάρβουνο

16x25 cm

Πρωσοπογραφία (ο πατέρας του καλλιτέχνη ),

υδατογραφία 23x23cm

401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο , υδατογραφία 24x30 cm.

Νεκρή φύση με αχλάδια ,ελαιογραφία 28x36cm

Τοπίο ,τέμπερα 17x23 cm

Κοριτσάκι ,ελαιογραφία 37x41 cm

Κεφαλή γυναικός ,ελαιογραφία 28x34 cm

Τοπίο ,τέμπερα 34x46 cm

 

                                                                                                                                           Αρχή της σελίδας

 

Φραγκιαδάκης Μανώλης ] Φανουράκης Θωμάς ] [ Σαριδάκης Δημήτριος ] Φιοράκη Μαρία ] Σκανδαλάκης Γεώργιος ] Χαλαμπαλάκης Γιάννης ] Γρηγοριαδη Μαρία ] Παπαδάκης Αριστόδημος ]